21 marca to nie tylko pierwszy dzień wiosny, ale również Światowy Dzień Osób z Zespołem Downa, bo 21 dzień trzeciego miesiąca w roku jest jak trzeci chromosom w 21 parze. Chromosomy mają ponoć kształt skarpetki, dlatego Samorząd Szkolny zaproponował przyjście dziś w skarpetkach nie do pary, ale to nie jest dzień ubrań lecz ludzi z tą chorobą genetyczną, którą ma 1 na ok. 1000 dzieci.
Temat Zespółu Downa nie jest powszechnie znanym tematem wśród dzieci. Uczniowie dowiedzieli się, że to zespół wad genetycznych. Osoby z Zespołem Downa przejawiają wiele charakterystycznych cech. W zakresie wyglądu to m.in. skośne rozstawienie szpar powiekowych, niski wzrost, mała głowa, mały, krótki nos, małe, nisko osadzone uszy, grube usta, krótka szyja. Typowe jest występowanie wad m.in. serca i układu sercowo-naczyniowego, wad w budowie kośćca, w budowie układu pokarmowego i oddechowego, obniżone napięcie mięśniowe, niedoczynność tarczycy czy celiakia. W zakresie rozwojowym u większości osób występuje niepełnosprawność intelektualna, obserwuje się opóźniony rozwój ruchowy, funkcji poznawczych oraz opóźniony rozwój mowy. Osoby z zespołem Downa zazwyczaj są otwarte, rozmowne, miłe, ufne i chętnie wchodzą w interakcje społeczne. Wymagają specjalnej opieki medycznej i rehabilitacji, ciepła i akceptacji ze strony najbliższych, stałej motywacji do nauki samodzielności.
Zespół Downa to nie choroba, choroby się leczy. Jest to wada genetyczna, która towarzyszy im przez całe życie. Mimo to zdobywają medale na olimpiadach, występują w telewizji, reklamują kosmetyki i chodzą na modowych wybiegach. Oni nie widzą swojej inności. Każdy z nas jest inny, każdy z nas jest ważny! Starajmy się nie oceniać lecz zrozumieć osoby z Zespołem Downa. Informujmy, z czym muszą borykać się osoby z dodatkowym chromosomem.
Uczmy i wpajajmy od dziecka szacunek do drugiego człowieka bez względu na jego niepełnosprawności, choroby, kolor skóry czy też poglądy.
Jolanta Wróblewska